Serijske publikacije (ISSN)

Kazalište(m) mijenja(mo) stvarnost

Kazalište može biti prostor propitivanja i sagledavanja stvarnosti na drugačiji način, nudeći pojedincu nove perspektive u učenju, životu i profesionalnom razvoju. Polazeći od postavki forum-kazališta Augusta Boala, ovaj rad istražuje načine na koje različite grupe publike ulaze u interakciju s istim dramskim sadržajem te kako lična i profesionalna iskustva utiču na njihove interpretacije i reakcije.

Istraživanje je provedeno kroz forum-predstavu Neću u školu, autora i izvođača Luke Ritza iz Zagreba, koja je izvedena pred različitim publikama: studentima pedagogije, studentima predškolskog odgoja i obrazovanja, učenicima osnovne škole, roditeljima te štićenicima Doma za odgoj djece i mladeži. Ukupno je realizirano pet izvedbi, od kojih su tri snimljene diktafonom uz dozvolu učesnika. Analiza prikupljenog materijala omogućila je poređenje uloga koje učesnici preuzimaju, rješenja koja nude i stepena njihove aktivne uključenosti u predstavu.

Rezultati istraživanja pokazali su da publike, iako ulaze u interakciju u skladu sa svojim iskustvima i vrijednosnim sistemima, u velikoj mjeri ostaju unutar „sigurnih zona“, birajući poznate obrasce reagiranja. Uprkos očekivanjima, uočeno je da profesionalni i lični konteksti značajno utiču na način na koji se problemi sagledavaju i rješavaju, ali i da interakcija često ostaje ograničena ustaljenim perspektivama.

Zaključno, rad ukazuje na značaj forum-kazališta kao forme obrazovnog i profesionalnog razvoja te predlaže model mješovite publike, koji bi omogućio sagledavanje problema iz različitih profesionalnih i životnih pozicija. Na taj način, forum-predstava može postati efikasan alat za razvoj kritičkog mišljenja, međusobnog razumijevanja i profesionalnog usavršavanja.

---

134106_431-436.pdf