Akulturacija, transkulturacija i (trans)kulturni identiteti

Amer Osmić, Sarina Bakić, Adnan Džafić, Merima Čamo

U radu se sociološki tematiziraju fenomeni kulturnog kontakta, kontaktnih područja i (trans)kulturnog identiteta kroz prizmu metateorijskih pozicija društvenih nauka, koje ovu problematiku sagledavaju na različite načine. Referentni okvir čini sociološka analiza suodnosa, međusobne povezanosti i uslovljenosti akulturacije, transakulturacije i (trans)kulturnog identiteta, te njihove temporalne refleksije u sociokulturnoj stvarnosti. Kao svojevrsna društvena kompleksija, navedeni kulturni tretmani i diskurzivne interpretacije, koje se djelimično suprotstavljaju postmodernim tumačenjima čijih se polazišta pronalaze u modernim znanstvenim diskursima.

Polazeći od potrebe za preglednim i logički utemeljenim znanstvenim pristupom, teorijski okvir rada fokusiran je na analizu ključnih komponenti pomoću kojih se identificiraju i tumače značajni procesi i derivati kulture. Društvena sinkrazija i potencijal dijalektičkog jedinstva ovih komponenti predstavljaju temeljne ciljeve akulturacije i transkulturacije kao sredstava putem kojih se ovi procesi realiziraju u određenom sociokulturnom prostoru, naročito u kontekstu formiranja novih identiteta.

Kroz eksplikaciju statičko-dinamičke osi kulture dodatno se razmatraju megaprocesi poput modernizacije, globalizacije i postmodernizacije (u kolokvijalnom i lingvističkom smislu), ali i usmjerenje znanosti ka teorijskom neologizmu i „znanstvenom interregnumu“, kojim se opisuje savremeno stanje društva u svojoj cjelovitosti. Ovi procesi svoja ishodišta pronalaze u historijskim tokovima, postojećim misaonim konceptima, izvještajima i istraživački utemeljenim znanstvenim pristupima.