Direktna/neposredna demokratija kao instrument za ostvarivanje i zaštitu osnovnih ljudskih prava – ustavno i zakonsko normiranje
Mirsad Čizmić
SUMMARY
Direktna demokratija se razvila kao potreba građana da se institucionalno zaštite njihova osnovna ljudska prava i to u onim situacijama kada su se konzumenti predstavničke dmokratije počeli otuđivati i na taj način zanemarivati prava onih koji su ih birali. Direktna demokratija se može definisati kroz nekoliko njenih značajki kao što su: direktno donošenje odluka narodnim glasanjem bez posrednika - direktno izražavanje volje građana, javno razmatranje političkih pitanja, kontrolni mehanizam predstavničkoj demokratiji, zasnovanost na demokratskim načelima narodnog suvereniteta, slobode i političke jednakosti. S obzirom da je moći predstavničke demokratije glavna prepreka direktna demokratija, nije ni čudo da se ista neselektivno institucionalizira u svijetu. Autori će na jedan sistematičan način pokušati da definišu značaj i uticaj neposrednog građanskog aktivizma na zakonodavstvo, naročito kroz inicijative i referendume. Mogućnost građana da direktno utiču na odluke predstavlja prijetnju političarima koji ne donose zakone u interesu društva. To jejedan od najboljih način da se razbiju koalicije političara i stranaka usmjerene protiv zajedničkog interesa birača, i način da se zaštite od pretjerane politike izabranih predstavnika. Zato se neposredna demokratija često i naziva kao kontrolni mehanizam predstavničke demokratije.
143734_322 - 340.pdf
- 1.01 - Izvorni naučni rad
