Pravni položaj osoba s duševnim smetnjama u bosanskohercegovačkom pravu – medicinskopravni aspekt
Marko Bevanda, Maja Čolaković
SUMMARY
Paternalistički odnos koji je društvo vjekovima imalo prema osobama s duševnim smetnjama u savremenom pravu postepeno ustupa mjesto shvaćanju da su i one subjekti čija volja i mišljenje u pravnim odnosima moraju biti na odgovarajući način uvažene. Time se štiti njihovo urođeno dostojanstvo, te druga ljudska i lična prava koja im pripadaju jednako kao i svim drugim ljudskim bićima.
Autori se u radu osvrću na medicinskopravni aspekt statusa osoba s duševnim smetnjama, stavljajući u fokus svog istraživanja pravo osobe s duševnim smetnjama na samoodređenje o tjelesnom integritetu i zdravlju. Na temelju analize odredaba bosanskohercegovačkog prava, odnosno važećih propisa kojima je ovo pitanje uređeno u Federaciji Bosne i Hercegovine konstatuju da su te odredbe u znatnoj mjeri usaglašene s međunarodnim aktima proklamiranim u relevantnim međunarodnim dokumentima. Ipak, pojedina zakonska rješenja morala bi biti izmijenjena, na što ukazuje i novija sudska praksa Ustavnog suda Bosne i Hercegovine te presude Evropskog suda za ljudska prava donesene u predmetima podnesenim protiv Bosne i Hercegovine zbog kršenja čl. 5. Evropske konvencije za zaštitu ljudskih prava i temeljnih sloboda.
142035_243-261.pdf
- 1.01 - Izvorni naučni rad
