„H-indeks“ kao pokazatelj naučne uspješnosti istraživača Univerziteta u Sarajevu

Mirzeta Kašić-Lelo, Suvad Lelo, Denisa Žujo Zekić

Savremeno doba, u kontekstu osavremenjivanja nauke i prikazivanja naučnih rezultata, donosi nove kriterije procjene i vrednovanja naučne produkcije pojedinačnih istraživača, fakulteta i univerziteta. Prikupljeni podaci ove vrste služe za sagledavanje svrsishodnosti uloženog kapitala, kao i za praćenje napretka institucija i države na lokalnom, regionalnom i međunarodnom nivou. Posljednjih desetak godina u naučnoj i akademskoj zajednici uvriježen je mjerni pokazatelj u formi H-indeksa (Hiršov indeks), koji obuhvata podatke o naučnoj produktivnosti (broju objavljenih radova) i njihovom utjecaju, mjerenom kroz citiranost tih radova u drugim naučnim publikacijama (Hirsch, 2005), te je prihvaćen u najznačajnijim svjetskim citatnim bazama (Web of Science i Scopus). Na osnovu podataka s portala Google Scholar za Univerzitet u Sarajevu izvršena je analiza prvih 150 uposlenika, rangiranih prema broju citata na dan 11. januara 2020. godine, nakon čega je formirana lista prvih 100 uposlenika prema vrijednosti H-indeksa (uz dodatni kriterij rangiranja osoba s istom vrijednošću H-indeksa prema vrijednosti i10-indeksa i broju citata). U zaključnom razmatranju izneseni su nalazi koji ukazuju na to da se naučna uspješnost stotinu najcitiranijih istraživača Univerziteta u Sarajevu nalazi na regionalnom nivou, ali sa skromnijim učinkom, približnim istraživačima Univerziteta u Podgorici, uz izražen zaostatak u odnosu na istraživače Univerziteta u Zagrebu i Univerziteta u Beogradu.