Pravo na zdravlje i zdravstvenu skrb u kontekstu COVID-19 pandemije

Ivana Grubešić, Amna Hrustić

Pravo na zdravlje kao jedno od ljudskih prava mora se u svom punom obimu implementirati u javnu zdravstvenu politiku i kao takvo pretpostavlja određene aktivne mjere poduzete od strane države. Normirano je u brojnim pravnim instrumentima međunarodnog prava ljudskih prava, te se usko vezuje sa drugim pravima socijalnog predznaka - prava na socijalnu i medicinsku pomoć, odgovarajući životni standard, itd. Navedena prava dobivaju novu dimenziju, a potreba za načinom njihovog normiranja postaje evidentna u uslovima COVID-19 pandemije. Predmet ovog istraživanja će biti određenje obima prava na zdravlje i prava na zdravstvenu skrb u uslovima pandemije. Naglasak je na određenju u kom obimu su poduzete vanredne mjere prije svega od strane država Evrope u skladu sa predviđenim obavezama država u kontekstu adekvatne primjene prava, odnosno, u kojoj mjeri su iste narušene. Istraživanju će posebnu dimenziju dati i kritičko preispitivanje usvojenih mjera u okviru Revidirane Evropske socijalne povelje i Izjave o tumačenju o pravu na zaštitu zdravlja u vrijeme pandemije usvojene od strane Evropskog odbora za socijalna prava.