Ograničenja ljudskih prava u praksi europskih sudova s osvrtom na ograničenja uzrokovana pandemijom COVID-19

Jelena Zovko, Cvija Jurković, Vesna Popović

U članku se kroz analizu rada Europskog suda za ljudska prava u Strasbourgu i Suda Europske unije u Luxemburgu obrađuju ograničenja ljudskih prava u povijesno pravnoj perspektivi i postignuti standardi u sudskoj praksi. Sudovi u Strasbourgu i Luxemburgu su sudovi različitog identiteta nastali u okviru međunarodne odnosno nadnacionalne organizacije čija suradnja nije obvezna, ali se u praksi često pozivaju na presude drugog suda. U radu se daje osvrt na nastanak i funkcioniranje organizacija u okviru kojih su ustanovljeni navedeni sudovi, funkcionalno razlikovanje i njihova interakcija, te pitanje pristupanja Europskoj konvenciji za zaštitu ljudskih prava i temeljnih sloboda od strane Europske unije.

Ljudska prava nisu neograničena i država može ograničiti njihovo ostvarenje. Instrumenti za zaštitu ljudskih prava predviđaju njihova ograničenja pod određenim uvjetima i postoji izgrađena sudska praksa o tome kojim se zahtjevima mora udovoljiti da bi ograničenje bilo opravdano. U radu se ukazuje i na pitanja i izazove vezano za poštivanje odnosno ograničenja ljudskih prava otvorena u okolnostima uzrokovanim pandemijom COVID-19.