Pravo na informiranost u digitalnoj medijskoj sferi
Samira Demirović, Mustafa Alendar
SUMMARY
Istraživanje razmatra odnos pojmova pravo na informiranost i pravo na pristup informacijama, njihove aspekte; kao i distinkciju u okviru aktuelnog nivoa medijske pismenosti bosanskohercegovačkih građana u digitalnoj medijskoj sferi.
Digitalni mediji, kojima je osnova internet su nezaobilazni dio ljudske svakodnevnice. Naša informisanost se pretežno oslanja na konzumiranje informativnih portala i društvenih mreža. Prosječan stanovnik BiH (ali i EU), ima pristup na više od deset vlastitih, različitih „poštanskih sandučića“ koje ima obavezu da provjerava u određenom vremenskom intervalu tokom dana. Digitalna medijska sfera postala je i centralna alatka marketinških timova za prodaju proizvoda i usluga; zaokružujući tako ogromnu količinu informacija kojima je prosječan recipijent danas izložen.
Prije samo dvije decenije, početkom milenija, pozicija medijske publike, koja je konzumirala pretežno klasične medije: štampu, tv i radio; bila je veoma drugačija – relaksirajuća u odnosu na ovu ogromnu promjenu danas.
Istraživanje se bavi novim medijskim navikama i praksama koje smo dolaskom digitalnih medija nepovratno usvojili, razlučujući kroz aspekt medijske pismenosti pojmove: pravo na informiranost i pravo na pristup informacijama; čije preklapanje često dovodi do nesporazuma u javnoj sferi demokratskog političkog miljea. Zaključno i veoma važno za današnju medijsku publiku zatrpanu bezbrojnim informacijama, je pravo na izbor količine i vrste informativnih sadržaja u svjetlu slobode i prava svakog pojedinca od „neprimanja informativnih sadržaja“, novog pojma koji se danas nameće kao paradigma prava na informiranost.
134413_464 - 478.pdf
- 1.04 - Stručni članak
